کد خبر:13058
پ

کاملترین تحقیق درباره ویروس HIV و بیماری ایدز + تفاوت میان HIV و ایدز

برای اکثر مردم بیماری یا ویروس HIV و ایدز به یک معناست و تصور می کنند که هر دوی این اصطلاح پزشکی بر یک بیماری دلالت دارند و این در حالیست که به هیچ وجه این تصور درست نیست.برای عموم افراد جامعه  ابتلا به ویروس HIV ، به معنی قطع امید از زندگی است که […]

برای اکثر مردم بیماری یا ویروس HIV و ایدز به یک معناست و تصور می کنند که هر دوی این اصطلاح پزشکی بر یک بیماری دلالت دارند و این در حالیست که به هیچ وجه این تصور درست نیست.برای عموم افراد جامعه  ابتلا به ویروس HIV ، به معنی قطع امید از زندگی است که باید بگویم که این تصور نیز کاملاً اشتباه است.ما در مجله پزشکی سایت معلومات ، کاملترین تحقیق ممکن در مورد بیماری HIV  و ایدز را ارائه نموده ایم و به مواردی نظیر تفاوت میان HIV  و ایدز ، علائم هر کدام ، امید به زندگی برای افراد مبتلا ، درمان ، پیشگیری و خیلی اطلاعات دیگر را آورده ایم.پس تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

 

HIV چیست؟

  • HIV ویروسی است که به سیستم ایمنی بدن آسیب می رساند. سیستم ایمنی بدن به بدن در مقابله با عفونت ها کمک می کند. HIV درمان نشده سلولهای CD4 را که نوعی سلول ایمنی به نام سلولهای T هستند ، آلوده و از بین می برد. با گذشت زمان ، از آنجا که HIV سلولهای CD4 بیشتری را از بین می برد ، بدن احتمالاً انواع مختلفی از عفونت ها و سرطان ها را تجربه می کند.

تاریخچه ویروس HIV

  • HIV نوعی ویروس است که شامپانزه های آفریقایی را آلوده می کند. دانشمندان گمان می کنند که هنگامی که مردم گوشت شامپانزه آلوده مصرف می کنند ، ویروس SIV  از شامپانزه به انسان منتقل گردید.
  • هنگامی که در داخل جمعیت انسان قرار گرفت ، ویروس به آنچه که اکنون ما به عنوان HIV می شناسیم جهش یافته است. این احتمالاً تا سالهای ۱۹۲۰ اتفاق افتاد.
  • HIV در طی چند دهه در سراسر آفریقا از فرد به فرد دیگر گسترش یافته است. سرانجام ، این ویروس به سایر نقاط جهان مهاجرت کرد.
  • دانشمندان برای اولین بار HIV را در یک نمونه خون انسان در سال ۱۹۵۹ کشف کردند.
  • تصور می شود که HIV از دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده وجود داشته است.

ایدز چیست؟

تفاوت میان HIV و ایدز در چیست؟

  • ایدز نوعی بیماری است که می تواند در مبتلایان به ویروس HIV ایجاد شود. این پیشرفته ترین مرحله HIV است. اما فقط به این دلیل که فرد مبتلا به HIV نیست به این معنی نیست که ایدز را مبتلا خواهد کرد.
  • برای ایجاد ایدز ، فرد باید مبتلا به HIV شود. اما داشتن HIV به معنای لزوماً به معنای ابتلا به بیماری ایدز نیست.
  • اگر فرد مبتلا به HIV باشد ، می تواند به بیماری ایدز نیز مبتلا شود و به یک عفونت یا سرطان مبتلا شود که در افرادی که HIV ندارند. یک عفونت فرصت طلب ، مانند ذات الریه ، از موقعیت بی نظیری مانند HIV استفاده می کند.
  • در صورت عدم درمان ، HIV می تواند در طی یک دهه به ایدز مبتلا شود. هیچ درمانی برای ایدز وجود ندارد ، و بدون درمان ، امید به زندگی پس از تشخیص حدود سه سال است. این ممکن است در صورت بروز بیماری شدید کوتاهتر شود. با این حال ، درمان با داروهای ضد ویروسی می تواند از ابتلا به ایدز جلوگیری کند.
  • اگر ایدز ایجاد شود ، به این معنی است که سیستم ایمنی بدن به شدت به خطر می افتد و بحدی ضعیف می شود که دیگر نمی تواند با بیشتر بیماری ها و عفونت ها مبارزه کند. این باعث می شود فرد در برابر طیف گسترده ای از بیماری ها آسیب پذیر باشد ، از جمله:ذات الریه – بیماری سل – برفک دهان ، یک عفونت قارچی در دهان یا گلو است – سیتومگالوویروس (CMV) ، نوعی ویروس تبخال است – مننژیت کریپتوکوکی ، یک عفونت قارچی در مغز – توکسوپلاسموز ، عفونت مغزی ناشی از انگل است – cryptosporidiosis ، عفونت ناشی از انگل روده – سرطان ، از جمله سارکوم کاپوسی (KS) و لنفوم

 

HIV و ایدز چه فرقی با هم دارند؟

 

 

میزان cd4 در افراد سالم و مبتلا به ایدز چه تفاوتی دارند؟

  • بزرگسالان سالم معمولاً تعداد CD4 500 تا ۱۵۰۰ در هر میلی متر مکعب دارند.
  • فرد مبتلا به HIV که تعداد CD4 آن کمتر از ۲۰۰ در هر میلی متر مکعب است ، مبتلا به ایدز خواهد شد.

 

 

آیا ایدز درمان دارد؟

  • اچ آی وی یک بیماری مادام العمر است و در حال حاضر هیچ درمانی برای آن وجود ندارد ، اگرچه بسیاری از دانشمندان در تلاشند تا راه درمان ایدز را پیدا کنند.
  • با این وجود ، با مراقبت های پزشکی ، از جمله درمانی به نام درمان ضد ویروسی ، می توان HIV را کنترل کرد و سالها با ویروس زندگی کرد.
  • بدون درمان ، فرد مبتلا به HIV احتمالاً بیماری جدی به نام ایدز ایجاد می کند. در آن مرحله ، سیستم ایمنی بدن برای مقابله با سایر بیماری ها و عفونت ها بسیار ضعیف می شود.
  • بدون درمان ، امید به زندگی با ایدز حدود سه سال است. با درمان ضد ویروسی ، می توان HIV را به خوبی کنترل کرد و امید به زندگی تقریباً همانند کسی است که به HIV مبتلا نشده است.
  • هر چند هیچ درمانی برای HIV وجود ندارد ، اما می تواند کنترل شود. افراد مبتلا به HIV معمولاً با درمان زودهنگام با درمان ضد ویروسی طول عمر تقریباً عادی دارند.
  • با این حال ، درمان می تواند تعداد CD4 فرد را تا جایی افزایش دهد که به نظر می رسد دیگر مبتلا به ایدز نیستند. (این نقطه تعداد ۲۰۰ یا بالاتر است.) همچنین ، درمان به طور معمول می تواند به مدیریت عفونت های فرصت طلب کمک کند.

 

 

سیر بیماری اچ آی وی تا ایدز

موارد پیشرفت HIV از طریق سه مرحله:

  • مرحله ۱: مرحله حاد ، چند هفته اول پس از انتقال
  • مرحله ۲: تأخیر بالینی یا مرحله مزمن
  • مرحله ۳: ایدز

[irp posts=”8513″ name=”هپاتیت B | چگونگی تشخیص ، درمان ، پیشگیری و بیشترین افراد مستعد به ابتلا”]


از کجا بفهمیم ایدز داریم؟

  • با کاهش تعداد سلولهای CD4 ، سیستم ایمنی بدن تضعیف می شود. تعداد CD4 بزرگسالان معمولی ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ در هر میلی متر مکعب است. فردی که تعداد آنها زیر ۲۰۰ است ، مبتلا به ایدز است.

 

سرعت پیشرفت ویروی اچ آی وی چقدر است؟

  • سرعت پیشرفت یک مورد از HIV در مرحله مزمن به میزان قابل توجهی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بدون درمان ، می تواند تا یک دهه قبل از پیشرفت به ایدز ادامه یابد. با درمان ، می تواند به طور نامحدود ادامه یابد.

 

ویروس HIV چگونه منتقل می شود؟

HIV از طریق مایعات بدن منتقل می شود که شامل موارد زیر است:

  • خون
  • مایع منی
  • مایعات واژن و رکتال
  • شیر مادر
  • ویروس در هوا یا آب یا از طریق تماس گاه به گاه پخش نمی شود.

 

احتمال انتقال ایدز در اولین رابطه

اولین یا چندمین رابطه در انتقال ویروس اچ آی وی موضوعیت ندارد و در صورتیکه رابطه با فرد آلوده به ویروس بدون راهکارهای ایمن صورت گرفته باشد و مایعات بدن دو طرف با هم تماس برقرار کرده باشند ، ویروس به راحتی از فرد حامل به فرد دیگر منتقل می شود.


[irp posts=”8460″ name=”آشنایی با هپاتیت A و راههای درمان آن”]


برخی از شیوه های انتقال HIV از شخص به فرد دیگر عبارتند از:

  • از طریق سکس واژینال یا مقعدی(رایج ترین مسیر انتقال ، به ویژه در بین مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند)
  • با به اشتراک گذاشتن سوزن ، سرنگ و موارد دیگر برای تزریق مواد مخدر
  • با به اشتراک گذاشتن تجهیزات خال کوبی بدون استریل کردن آن بین موارد استفاده
  • در دوران بارداری ، زایمان یا زایمان از زن به نوزاد خود
  • در دوران شیردهی
  • از طریق “پیش تراشیدن” یا جویدن غذای کودک قبل از دادن غذا به آنها
  • از طریق قرار گرفتن در معرض خون کسی که مبتلا به HIV است ، از جمله از طریق چوب سوزن
  • ویروس همچنین می تواند از طریق انتقال خون یا پیوند عضو و بافت منتقل شود. هرچند از نظر تئوری امکان پذیر است ، اما بسیار نادر به نظر می رسد که HIV از طریق آن گسترش یابد:
  • رابطه جنسی دهانی (فقط در صورت وجود لثه های خونریزی یا زخم های باز در دهان فرد)
  • گاز گرفتگی توسط فرد مبتلا به HIV (فقط در صورت خونریزی بزاق یا زخمهای باز در دهان فرد)
  • تماس بین پوست شکسته ، زخم ها یا غشاهای مخاطی و خون کسی که مبتلا به HIV است

 

HIV از طریق شیوع نمی یابد:

  • تماس پوست به پوست
  • در آغوش گرفتن ، تکان دادن دست یا بوسیدن
  • هوا یا آب
  • به اشتراک گذاری غذا یا نوشیدنی
  • بزاق ، اشک یا عرق (مگر اینکه با خون فرد مبتلا به HIV مخلوط شود)
  • توالت ، حوله یا ملافه
  • پشه ها یا حشرات دیگر

 

علل HIV چیست؟

دانشمندن علل بوجود آمدن ویروس اچ آی وی را خوردن گوشت شامپانزده توسط اهالی آفریقا می دانند که پس از آن در بدن انسان دچار جهش ژنتیکی شده و ویروس HIV کنونی ایجاد شده است.

عامل بیماری ایدز چیست؟

  • ایدز در اثر HIV ایجاد می شود. اگر کسی به HIV مبتلا نشده باشد ، نمی تواند به بیماری ایدز مبتلا شود.

 

راه های تشخیص ایدز

چندین آزمایش مختلف برای تشخیص HIV وجود دارد. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی مشخص می کنند که کدام آزمایش برای هر شخص بهتر است.

 آزمایش ایدز

۱- تست های آنتی بادی / آنتی ژن

  • تست های آنتی بادی / آنتی ژن رایج ترین این آزمایش ها است. آنها می توانند نتایج مثبت را بطور معمول طی ۱۸-۴۵ روز پس از اعتماد به نفس شخصی به HIV نشان دهند.
  • این آزمایش ها آنتی بادی ها و آنتی ژن های خون را بررسی می کنند.
  • آنتی بادی نوعی پروتئین است که بدن برای مبارزه با عفونت ایجاد می کند. از طرف دیگر آنتی ژن بخشی از ویروس است که سیستم ایمنی بدن را فعال می کند.

 

۲- تست های آنتی بادی

  • این آزمایش ها خون را صرفاً برای آنتی بادی ها بررسی می کنند. بین ۲۳ تا ۹۰ روز پس از انتقال ، اکثر افراد آنتی بادی های قابل تشخیص HIV را ایجاد می کنند ، که می توانند در خون یا بزاق مشاهده شوند.
  • این آزمایشات با استفاده از آزمایش خون یا سواب دهان انجام می شود و هیچ آمادگی لازم وجود ندارد.
  • برخی آزمایشات نتایج را در مدت زمان ۳۰ دقیقه یا کمتر ارائه می دهند و می توانند در مطب یا کلینیک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی انجام شوند.

 

 

۳- آزمایش اسید نوکلئیک (NAT)

  • این تست گران قیمت برای غربالگری عمومی استفاده نمی شود.
  • این برای افرادی است که علائم اولیه HIV یا یک عامل خطر شناخته شده دارند.
  • این آزمایش به دنبال آنتی بادی نیست. به دنبال خود ویروس است.
  • ۵ تا ۲۱ روز طول می کشد تا HIV قابل تشخیص در خون باشد. این آزمایش معمولاً با آزمایش آنتی بادی همراه است یا تأیید می شود.

 

تست-ایدز

 

علایم ایدز در دوران نهفتگی

  • به محض اینکه HIV به فرد منتقل شود ، شروع به تولید مثل در بدن آنها می کند. سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی (سلول هایی که با ویروس می جنگند) به آنتی ژن (قسمت هایی از ویروس) واکنش نشان می دهد.

دوره پنجره HIV چیست

  • مدت زمان قرار گرفتن در معرض HIV و زمان تشخیص آن در خون ، دوره پنجره HIV نامیده می شود. بیشتر افراد در طی ۲۳ تا ۹۰ روز پس از عفونت ، آنتی بادی های قابل تشخیص HIV ایجاد می کنند.
  • اگر فردی در طول دوره پنجره آزمایش HIV را انجام دهد ، به احتمال زیاد نتیجه منفی خواهد گرفت. با این حال ، آنها هنوز هم می توانند ویروس را در این مدت به دیگران منتقل کنند.
  • اگر کسی فکر کند ممکن است در معرض HIV باشد اما در این مدت منفی تست شده است ، باید آزمایش را طی چند ماه تکرار کند تا تأیید شود (زمان بستگی به تست استفاده شده دارد).
  • در این مدت ، آنها برای جلوگیری از شیوع ویروس HIV باید از کاندوم استفاده کنند.

 

ایدز

 

علائم اولیه ابتلا به HIV

  • چند هفته اول بعد از اینکه فرد مبتلا به HIV نهفته شد ، مرحله عفونت حاد نامیده می شود. در این مدت ویروس به سرعت تولید مثل می کند. سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی HIV پاسخ می دهد.آنتی بادی  پروتئین هایی هستند که با عفونت مبارزه می کنند.
  • در این مرحله ، در ابتدا برخی از افراد هیچ علامتی ندارند. با این حال ، بسیاری از افراد بعد از انقباض ویروس در یک یا دو ماه اول دچار علائم می شوند ، اما غالباً نمی دانند که آنها ناشی از HIV هستند.
  • این امر به این دلیل است که علائم مرحله حاد می تواند بسیار شبیه به آنفولانزا یا سایر ویروس های فصلی باشد. ممکن است خفیف تا شدید باشد ، ممکن است بیایند و بروند و ممکن است در جایی از چند روز تا چند هفته ادامه داشته باشند.

علائم HIV می تواند در افراد مختلف متفاوت باشد و می تواند شامل موارد زیر باشد:

 

 بار ویروسیHIV  در مراحل اولیه انتقال

  • چه فردی علائمی داشته باشد یا نه ، در این دوره بار ویروسی آنها بسیار زیاد است.
  • بار ویروسی مقدار HIV است که در جریان خون یافت می شود.
  • بار ویروسی زیاد بدین معنی است که HIV در این مدت به راحتی می تواند به شخص دیگری منتقل شود.
  • علائم اولیه HIV معمولاً در طی چند ماه با ورود فرد به مرحله تاخیر مزمن یا مزمن بالینی ، برطرف می شود. این مرحله می تواند سالها یا حتی چندین دهه با درمان ادامه یابد.

 

 

علائم ابتلا به HIV چیست؟

بعد از ماه اول یا همان دوره پنجره HIV ، HIV وارد مرحله تأخیر بالینی می شود. این مرحله می تواند از چند سال تا چند دهه ادامه داشته باشد. برخی از افراد در این مدت هیچ علامتی ندارند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است علائم حداقل یا غیر اختصاصی داشته باشند. یک علامت غیر اختصاصی علامتی است که به یک بیماری یا بیماری خاص مربوط نمی شود.

این علائم غیر اختصاصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سردرد و سایر دردها و دردها
  • تورم غدد لنفاوی
  • تب های مکرر
  • عرق شب
  • خستگی
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • کاهش وزن
  • بثورات پوستی
  • عفونتهای مکرر دهان یا دهان واژینال
  • ذات الریه
  • زونا

 

همانند مراحل اولیه ، HIV حتی در این مدت حتی بدون علائم و غیرعفونی است و می تواند به فرد دیگری منتقل شود. با این حال ، شخصی نمی داند که HIV دارد مگر اینکه آزمایش شود. اگر کسی این علائم را داشته باشد و فکر کند ممکن است در معرض HIV باشد ، مهم است که آزمایش شود.

 

تشخیص زودرس و درمان زودرس برای مهار ایدز

علائم HIV در این مرحله ممکن است بیاید و برود ، یا ممکن است به سرعت پیشرفت کند. این پیشرفت با درمان قابل ملاحظه ای است. با استفاده مداوم از این درمان ضد ویروسی ، HIV مزمن می تواند چندین دهه ادامه داشته باشد و اگر درمان به اندازه کافی زود شروع شود ، به ایدز مبتلا نمی شوید.

 

 


[irp posts=”8536″ name=”شایع ترین بیماریهای مقاربتی که باید بشناسید.”]


آیا بثورات نشانه HIV است؟

  • حدود ۹۰ درصد از افراد مبتلا به HIV دچار تغییراتی در پوست خود می شوند.
  • راش اغلب یکی از اولین علائم عفونت HIV است.
  • به طور کلی ، بثورات HIV به عنوان ضایعات قرمز کوچک متعدد ظاهر می شوند که صاف و بزرگ هستند.

 

 

راش مربوط به HIV

HIV باعث می شود که فرد نسبت به مشکلات پوستی مستعد شود زیرا ویروس سلولهای سیستم ایمنی بدن را که با عفونت مبارزه می کنند از بین می برد.

 

بثورات مربوط به دارو

  • در حالی که بثورات ناشی از عفونت HIV می تواند ایجاد شود ، اما می تواند توسط دارو نیز ایجاد شود.
  • برخی از داروهایی که برای درمان HIV یا سایر عفونتها استفاده می شود می تواند باعث بثورات شود.
  • این نوع بثورات معمولاً طی یک یا دو هفته از شروع داروی جدید ظاهر می شود. گاهی اوقات بثورات به تنهایی پاک می شود. اگر اینگونه نباشد ، ممکن است تغییر در داروها لازم باشد.
  • بثورات ناشی از واکنش آلرژیک به دارو می تواند جدی باشد. علائم دیگر یک واکنش آلرژیک شامل مشکل در تنفس یا بلع ، سرگیجه و تب است.
  • در حالی که بثورات می تواند با داروهای اچ آی وی یا HIV مرتبط باشد ، باید در نظر داشته باشید که بثورات شایع است و می تواند دلایل زیادی داشته باشد.

خارش-بدن

 

علائم HIV در مردان: آیا تفاوت وجود دارد؟

  • علائم HIV در افراد مختلف متفاوت است ، اما در زنان و مردان مشابه هستند. این علائم می توانند بیایند و بروند و یا به تدریج بدتر شوند.
  • اگر فردی در معرض HIV قرار داشته باشد ، ممکن است در معرض سایر عفونتهای مقاربتی (STI) نیز باشد. اینها شامل سوزاک ، کلامیدیا ، سفلیس و تریکومونیازیس است.
  • مردان ممکن است از زنان احتمال بیشتری داشته باشند که علائم STI مانند زخم در دستگاه تناسلی مردان را مشاهده کنند. با این حال ، مردان معمولاً به اندازه زنان به دنبال مراقبت های پزشکی نیستند.

 

علائم HIV در زنان: آیا تفاوت وجود دارد؟

  • در بیشتر موارد ، علائم HIV در زنان و مردان مشابه است. با این حال ، علائمی که در کل تجربه می کنند ممکن است براساس خطرات مختلفی که زنان و مردان در صورت ابتلا به HIV با آن روبرو هستند متفاوت باشد.
  • هم مردان و هم زنان مبتلا به HIV در معرض خطر عفونتهای مقاربتی (STI) قرار دارند. با این وجود ، ممکن است زنان کمتر از مردان متوجه لکه های کوچک یا سایر تغییرات در دستگاه تناسلی خود شوند.

خطرات HIV در زنان

  • عفونتهای مکرر مخمر واژن
  • سایر عفونت های واژن ، از جمله واژینوز باکتریایی
  • بیماری التهابی لگن (PID)
  • چرخه قاعدگی تغییر می کند
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ، که می تواند باعث ایجاد زگیل تناسلی شود و منجر به سرطان دهانه رحم شود
  • در حالی که با علائم HIV ارتباطی ندارد ، خطر دیگر برای زنان مبتلا به HIV این است که ویروس می تواند در دوران بارداری به کودک منتقل شود. با این حال ، درمان ضد ویروسی در دوران بارداری بی خطر تلقی می شود. زنانی که تحت درمان با ضد ویروسی قرار دارند ، در معرض خطر انتقال HIV به کودک خود در دوران بارداری و زایمان هستند.
  • تغذیه با شیر مادر در زنان مبتلا به HIV نیز از دیگر خطرات بیماری hiv برای زنان است. این ویروس می تواند از طریق شیر مادر به کودک منتقل شود.توصیه می شود که زنان مبتلا به HIV به نوزادان خود شیر ندهند.

 

 

چگونه HIV  به ایدز منجر می شود؟

  • ایدز به سندرم نقص ایمنی اکتسابی اطلاق می شود. با این شرایط ، سیستم ایمنی بدن به دلیل HIV که به طور معمول سالها درمان نمی شود ضعیف می شود. اگر HIV با درمان ضد ویروسی زودهنگام پیدا شود و تحت درمان قرار گیرد ، فرد معمولاً به ایدز مبتلا نمی شود.
  • اگر HIV تا آخرین مراحل پیشرفت خود تشخیص داده نشود ، ممکن است مبتلایان به ایدز مبتلا شوند ، یا اگر بدانند که HIV دارند اما به طور مداوم درمان ضد ویروسی خود را انجام ندهند. آنها همچنین ممکن است در صورت داشتن نوعی از HIV که به درمان ضد ویروسی مقاوم است (به آن پاسخ نمی دهند) به ایدز مبتلا شوند.
  • بدون درمان مناسب و مداوم ، افراد مبتلا به HIV می توانند زودتر به ایدز مبتلا شوند. تا آن زمان ، سیستم ایمنی بدن کاملاً آسیب دیده است و چالش سختی در مبارزه با عفونت و بیماری دارد. با استفاده از درمان ضد ویروسی ، فرد می تواند عفونت مزمن HIV را بدون توسعه ایدز به مدت چندین دهه حفظ کند.

 

 

علائم ایدز چیست؟

علائم بیماری ایدز می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تب مکرر
  • غدد لنفاوی متورم مزمن ، به ویژه زیر بغل ، گردن و کشاله ران
  • خستگی مزمن
  • عرق شب
  • شکاف های تیره زیر پوست یا داخل دهان ، بینی یا پلک ها
  • زخم ها ، لکه ها یا ضایعات دهان و زبان ، دستگاه تناسلی یا مقعد
  • برجستگی ها ، ضایعات یا بثورات پوستی
  • اسهال مکرر یا مزمن
  • کاهش سریع وزن
  • مشکلات عصبی مانند مشکل در تمرکز ، کاهش حافظه و سردرگمی
  • اضطراب و افسردگی

درمان ضد ویروس ویروس را کنترل می کند و معمولاً از پیشرفت به ایدز جلوگیری می کند. سایر عفونت ها و عوارض ایدز نیز قابل درمان هستند. این روش درمانی باید متناسب با نیازهای فردی فرد تنظیم شود.

علائم-ابتلا-به-ایدز

ابتلا به ایدز با چه علائمی مشخص می شود؟

درمان HIV چگونه است؟

  • بدون در نظر گرفتن بار ویروسی ، درمان باید در اسرع وقت شروع شود. درمان اصلی HIV ، درمان ضد ویروسی ، ترکیبی از داروهای روزانه است که تولید مثل ویروس را متوقف می کند. این به محافظت از سلولهای CD4 کمک می کند ، سیستم ایمنی بدن را به اندازه کافی قوی می کند تا بتواند با بیماری مقابله کند.
  • درمان ضد ویروسی به جلوگیری از پیشرفت HIV به ایدز کمک می کند. همچنین به کاهش خطر انتقال HIV به دیگران کمک می کند.
  • هنگامی که درمان موثر باشد ، بار ویروسی “غیر قابل کشف” خواهد بود. فرد هنوز مبتلا به HIV است ، اما ویروس در نتایج آزمایش قابل مشاهده نیست. با این حال ، ویروس هنوز در بدن است. و اگر آن فرد از درمان ضد ویروسی متوقف شود ، بار ویروسی دوباره افزایش می یابد و HIV می تواند دوباره حمله به سلول های CD4 را آغاز کند.

 

 

داروهای اچ آی وی

بیش از ۲۵ داروی ضد ویروس درمانی برای درمان HIV تأیید شده است. آنها برای جلوگیری از تولید مثل و از بین بردن ویروس سلولهای CD4 ، که به سیستم ایمنی بدن در مبارزه با عفونت کمک می کند ، کار می کنند. این امر به کاهش خطر ابتلا به عوارض مربوط به HIV و همچنین انتقال ویروس به دیگران کمک می کند.

این داروهای ضد ویروسی در شش کلاس گروه بندی می شوند:

  • مهار کننده های ترانسکتریپاز معکوس نوکلئوزید (NRTI)
  • مهارکننده های ترانسکریپاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTIs)
  • مهارکننده های پروتئاز
  • مهارکننده های فیوژن
  • آنتاگونیست های CCR5 ، همچنین به عنوان مهار کننده های ورود شناخته می شوند
  • مهارکننده های انتقال رشته integrase

 

رژیم های درمانی

  • وزارت بهداشت ، درمان و خدمات انسانی ایالات متحده (HHS) معمولاً رژیم شروع سه داروی اچ آی وی را از حداقل دو مورد از این کلاس های دارویی توصیه می کند. این ترکیب به جلوگیری از ایجاد HIV در برابر داروها کمک می کند. (مقاومت یعنی این که دارو دیگر برای درمان ویروس کار نکند.)
  • بسیاری از داروهای ضد ویروسی با دیگران ترکیب می شوند به طوری که یک فرد مبتلا به HIV معمولاً فقط یک یا دو قرص در روز مصرف می کند.
  • ارائه دهنده خدمات بهداشتی به شخص مبتلا به HIV کمک می کند که بر اساس شرایط کلی سلامتی و شخصی خود ، رژیم را انتخاب کند. این داروها باید هر روز ، دقیقاً طبق تجویز ، مصرف شوند. اگر به درستی از آنها گرفته نشود ، می توان مقاومت ویروسی ایجاد کرد و ممکن است رژیم جدیدی لازم باشد.
  • آزمایش خون به تعیین اینکه رژیم برای کاهش بار ویروسی و شمارش CD4 کمک می کند ، کمک می کند. اگر رژیم درمانی ضد ویروسی کار نکند ، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی فرد آنها را به رژیم دیگری تغییر می دهد که موثرتر است

 

عوارض جانبی داروهای HIV

عوارض جانبی داروهای ضد ویروسی متفاوت است و ممکن است تهوع ، سردرد و سرگیجه باشد. این علائم اغلب موقتی هستند و با گذشت زمان از بین می روند. عوارض جانبی جدی می تواند شامل تورم دهان و زبان و آسیب کبد یا کلیه باشد. اگر عوارض جانبی شدید باشد ، داروها قابل تنظیم هستند.

هزینه های درمان ضد ویروسی

هزینه های درمان ضد ویروسی با توجه به موقعیت جغرافیایی و نوع پوشش بیمه متفاوت است. برخی از شرکتهای داروسازی برای کمک به کاهش هزینه برنامه های کمک دارند.

 

پیشگیری از اچ آی وی

اگرچه بسیاری از محققان در تلاشند تا واکس آن را تهیه کنند ، در حال حاضر هیچ واکسنی برای جلوگیری از انتقال HIV وجود ندارد. با این حال ، انجام برخی اقدامات خاص می تواند به جلوگیری از شیوع HIV کمک کند.

مقاربت جنسی ایمن

متداول ترین روش برای انتشار HIV از طریق رابطه جنسی مقعد یا واژینال بدون کاندوم است. این خطر را نمی توان به طور کامل از بین برد ، مگر اینکه از رابطه جنسی به طور کامل اجتناب شود ، اما با رعایت برخی اقدامات احتیاطی می توان خطر را به میزان قابل توجهی کاهش داد.

 

شخصی که نگران خطر ابتلا به HIV است باید:

  • برای HIV آزمایش کنید. مهم است که آنها وضعیت و شریک زندگی خود را بدانند.
  • برای سایر عفونت های مقاربتی (STI) آزمایش کنید. در صورت مثبت بودن یک آزمایش ، باید آنرا تحت درمان قرار دهند ، زیرا داشتن STI خطر ابتلا به HIV را افزایش می دهد.
  • از کاندوم استفاده کنید. آنها باید روش صحیح استفاده از کاندوم را بیاموزند و هر بار که رابطه جنسی داشته باشند ، از طریق مقاربت واژینال یا مقعد ، از آنها استفاده کنند. این را به خاطر داشته باشید که مایعات قبل از منی (که قبل از انزال مردان ظاهر می شوند) می توانند دارای HIV باشند.
  • شرکای جنسی خود را محدود کنید. آنها باید یک شریک جنسی داشته باشند که رابطه جنسی انحصاری با او داشته باشد.
  • اگر HIV دارید داروهای خود را طبق دستورالعمل مصرف کنید. این خطر انتقال ویروس به شریک جنسی خود را کاهش می دهد.

 

سایر روش های پیشگیری

سایر اقدامات برای کمک به جلوگیری از شیوع HIV شامل موارد زیر است:

  • از به اشتراک گذاشتن سوزن یا سایر مواد مخدر جلوگیری کنید. اچ آی وی از طریق خون منتقل می شود و با استفاده از مواد آلوده می تواند منقبض شود.
  • PEP را در نظر بگیرید. شخصی که در معرض HIV قرار گرفته است ، باید درمورد دستیابی به پیشگیری از مواجهه با PEP با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تماس بگیرد. PEP می تواند خطر ابتلا به HIV را کاهش دهد. این دارو شامل سه داروی ضد ویروسی است که به مدت ۲۸ روز داده می شود. PEP باید در اسرع وقت پس از قرار گرفتن در معرض شروع شود ، اما قبل از گذشت ۳۶ تا ۷۲ ساعت.
  • PREP را در نظر بگیرید. شخصی که در معرض خطر بالای HIV است باید در مورد پیشگیری از مواجهه با (PREP) با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کند. اگر به طور مداوم مصرف شود ، می تواند خطر ابتلا به HIV را کاهش دهد. PrEP ترکیبی از دو دارو است که به شکل قرص موجود است.
  • ارائه دهندگان خدمات بهداشتی می توانند اطلاعات بیشتری در مورد این و راه های دیگر برای جلوگیری از شیوع HIV ارائه دهند.

 

روش های جلوگیری از ایدز

 

آیا زندگی با HIV ممکن هست؟

این سئوال بسیار تکرار می شود که آیا ابتلا به HIV آخر خط است و ممکن است با وجود بیماری اچ آی وی زنده بمانیم؟.مهمترین چیز این است که در اسرع وقت درمان ضد ویروسی را شروع کنید. با مصرف داروها دقیقاً طبق تجویز ، افرادی که مبتلا به HIV هستند می توانند بار ویروسی خود را کم و سیستم ایمنی بدن خود را قوی نگه دارند. همچنین پیگیری منظم با پزشک معالج بهداشت بسیار مهم است.

راه های دیگر که افراد مبتلا به HIV می توانند سلامت خود را بهبود ببخشند عبارتند از:

  • بدن خود را با داشتن یک رژیم غذایی مناسب و متعادل تغذیه کنید
  • به طور منظم ورزش کنید
  • استراحت فراوان
  • اجتناب از دخانیات و سایر داروها
  • بلافاصله هرگونه علائم جدید را به ارائه دهنده خدمات درمانی خود گزارش دهید
  • روی سلامت عاطفی آنها متمرکز شوید. آنها می توانند یک درمانگر دارای مجوز را ببینند که در معالجه افراد مبتلا به HIV دارای تجربه باشد.
  • از شیوه های جنسی ایمن تر استفاده کنید. با شریک جنسی (جنسی) آنها صحبت کنید. برای سایر عفونت های مقاربتی (STI) آزمایش کنید. و هر بار که رابطه جنسی واژن یا مقعد دارند از کاندوم استفاده کنید.
  • با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد PrEP و PEP صحبت کنید. هنگامی که به طور مداوم توسط شخص مبتلا به HIV استفاده نشود ، پیشگیری از پیش از مواجهه (PrEP) و پیشگیری از مواجهه پس از مواجهه (PEP) می توانند شانس انتقال را کاهش دهند.
  • PREP اغلب در افراد مبتلا به HIV در روابط با افراد مبتلا به HIV توصیه می شود ، اما می تواند در سایر شرایط نیز استفاده شود.

 

امید-به-زندگی-برای-ایدز

آیا افراد مبتلا به HIV امیدی به زنده ماندن دارند؟

 

امید به زندگی HIV چقدر است؟

در دهه ۱۹۹۰ ، یک فرد ۲۰ ساله مبتلا به HIV دارای امید به زندگی ۱۹ ساله بود. تا سال ۲۰۱۱ ، یک فرد ۲۰ ساله مبتلا به HIV می تواند ۵۳ سال دیگر زندگی کند.

این پیشرفت چشمگیر است ، که بخش عمده آن ناشی از درمان ضد ویروسی است. با معالجه مناسب ، بسیاری از مبتلایان به ویروس اچ آی وی انتظار دارند طول عمر طبیعی یا تقریباً عادی داشته باشند.

البته بسیاری از موارد بر امید به زندگی برای فرد مبتلا به HIV تأثیر دارد. از جمله آنها:

  • تعداد سلولهای CD4
  • بار ویروسی
  • بیماریهای جدی مرتبط با HIV ، از جمله عفونت هپاتیت
  • استفاده مواد مخدر
  • سیگار کشیدن
  • دسترسی ، پایبندی و پاسخ به درمان
  • سایر شرایط بهداشتی
  • سن

 

جایی که یک شخص زندگی می کند نیز اهمیت دارد. افراد در کشورهای توسعه یافته احتمالاً به درمان ضد ویروسی دسترسی دارند. مصرف مداوم این داروها به جلوگیری از پیشرفت HIV به ایدز کمک می کند. هنگامی که HIV به ایدز پیشرفت می کند ، امید به زندگی بدون درمان در حدود سه سال است. در سال ۲۰۱۷ ، حدود ۲۰٫۹ میلیون نفر که مبتلا به HIV بودند از درمان ضد ویروسی استفاده می کردند.

آیا واکسن برای HIV وجود دارد؟

در حال حاضر ، هیچگونه واکسنی برای پیشگیری یا درمان HIV وجود ندارد. تحقیقات و آزمایش در مورد واکسن های تجربی در حال انجام است ، اما هیچکدام نزدیک نیستند تا برای استفاده عمومی تأیید شوند.

HIV یک ویروس پیچیده است. به سرعت جهش می یابد (تغییر می کند) و اغلب قادر به پاسخگویی سیستم ایمنی بدن است. فقط تعداد کمی از افراد مبتلا به HIV به طور گسترده آنتی بادی را خنثی می کنند ، نوعی آنتی بادی که می تواند با طیف وسیعی از سویه های HIV مبارزه کند.

اولین مطالعه اثربخشی واکسن HIV در هفت سال در حال حاضر در آفریقای جنوبی در حال انجام است. واکسن آزمایشی یک نسخه به روز شده از یک مورد است که در یک کارآزمایی سال ۲۰۰۹ که در تایلند اتفاق افتاد استفاده شده است. پیگیری ۳٫۵ ساله پس از واکسیناسیون نشان داد که واکسن ۳۱٫۲ درصد در جلوگیری از عفونت HIV موثر است  و تاکنون موفق ترین آزمایش واکسن HIV است.

این تحقیق شامل ۴۵۰۰ زن و مرد آفریقای جنوبی است. در سال ۲۰۱۶ در آفریقای جنوبی ، حدود ۲۷۰،۰۰۰ نفر با HIV مقابله کردند. نتایج این تحقیق در سال ۲۰۲۱ پیش بینی شده است.

در حالی که هنوز واکسنی برای جلوگیری از HIV وجود ندارد ، مبتلایان به HIV می توانند از واکسن های دیگر برای جلوگیری از بیماری های مرتبط با HIV استفاده کنند ، مانند:

  • ذات الریه
  • آنفلوانزا
  • هپاتیت A و B
  • مننژیت
  • زونا

تحقیقات دیگر درباره واکسن HIV نیز ادامه دارد. بدانید که چرا واکسن HIV بسیار دشوار است

آیا-ایدز-واکسن-دارد

چرا برای ایدز واکسنی وجود ندارد؟

آمار اچ آی وی

  • در سال ۲۰۱۶ ، حدود ۳۶٫۷ میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به HIV بودند. از این تعداد ، ۲٫۱ میلیون کودک زیر ۱۵ سال داشتند.
  • در سال ۲۰۱۷ تنها ۲۰٫۹ میلیون نفر که مبتلا به HIV بودند ، از درمان ضد ویروسی استفاده می کردند.
  • از زمان شروع همه گیری ، ۷۶٫۱ میلیون نفر مبتلا به HIV هستند و عوارض ناشی از ایدز جان ۳۵ میلیون نفر را گرفته است.
  • در سال ۲۰۱۶ ، ۱ میلیون نفر در اثر بیماری های مرتبط با ایدز جان خود را از دست دادند. این کاهش از ۱٫۹ میلیون نفر در سال ۲۰۰۵
  • است.
    آفریقای شرقی و جنوبی بیشترین ضربه را دارند. در سال ۲۰۱۶ ، ۱۹٫۴ میلیون نفر در این مناطق با HIV زندگی می کردند ، و ۷۹۰،۰۰۰ نفر دیگر به ویروس مبتلا شده اند. این منطقه بیش از نیمی از کل افرادی که مبتلا به HIV در سراسر جهان زندگی می کنند.
  • هر ۹٫۵ دقیقه یکبار در ایالات متحده ویروس منقبض می شود. این بیش از ۵۶۰۰۰ مورد جدید در سال است. تخمین زده می شود که ۱٫۱ میلیون آمریکایی در حال حاضر با ویروس اچ آی وی زندگی می کنند ، و از هر ۵ نفر ۱ نفر نمی دانند که آن را دارند.
  • حدود ۱۸۰،۰۰۰ زن آمریکایی مبتلا به HIV هستند. در ایالات متحده ، تقریبا نیمی از موارد جدید در آمریکایی های آفریقایی تبار رخ می دهد.
  • در صورت عدم درمان ، زن مبتلا به HIV احتمال ۲۵ درصد احتمال انتقال HIV به نوزاد خود را در دوران بارداری یا شیردهی دارد. با درمان ضد ویروسی در طول دوران بارداری و جلوگیری از شیردهی ، خطر کمتر از ۲ درصد است.
  • در دهه ۱۹۹۰ ، یک فرد ۲۰ ساله مبتلا به HIV از ۱۹ سال امید به زندگی داشت. تا سال ۲۰۱۱ ، این پیشرفت به ۵۳ سال رسیده بود. اگر درمان ضد ویروسی به زودی پس از انقباض HIV شروع شود ، امید به زندگی نزدیک به وضعیت عادی است.
  • از آنجا که دسترسی به درمان ضد ویروسی در سراسر جهان رو به بهبود است ، امیدواریم که این آمار  در جهت کاهش در حال تغییر باشد.
کلیدواژه : HIV+ایدز
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کلید مقابل را فعال کنید

اخبار فوری