کد خبر:6503
پ

اوتیسم چیست؟ شایع ترین عوامل اوتیسم کدامند؟

وقتی که یکی از افراد اطراف ما به اختلال اوتیسم مبتلا می شود ، طبیعی است که ما این سؤال برایمان پیش آید که بپرسیم چرا؟ اما متأسفانه ، ما هنوز هم جواب این سوال را به طور دقیق نمی دانیم.ما در این مقاله  از مجله معلومات پزشکی تمامی سعی خود را به کار ببرده […]

وقتی که یکی از افراد اطراف ما به اختلال اوتیسم مبتلا می شود ، طبیعی است که ما این سؤال برایمان پیش آید که بپرسیم چرا؟ اما متأسفانه ، ما هنوز هم جواب این سوال را به طور دقیق نمی دانیم.ما در این مقاله  از مجله معلومات پزشکی تمامی سعی خود را به کار ببرده ایم که اطلاعات دقیق و موثقی را برای شما عزیزان در مورد بیماری اوتیسم فراهم کنیم و در اختیار شما قرار دهیم امیدواریم توانسته باشیم آگاهی شما را نسبت به این بیماری بیشتر کنیم.

اوتیسم چیست؟

اوتیسم چیست؟

  • در سال (۱۹۳۸) اختلال طیف اوتیسم توسط آسپرگر  و حدود ۶ سال بعد یعنی در ۱۹۴۳ توسط کانر شرح داده شده است، اوتیسم یک اختلال شدید عصبی توسعه ای است. و یک تشخیص مبتنی بر مشاهده رفتارهای خاص است.
  • در حال حاضر ، یک آزمایش بیولوژیکی قابل اعتماد برای تشخیص Autism وجود ندارد. اوتیسم یک اختلال واحد نیست بلکه گروهی از اختلالات با علل مختلف است که به توضیح چگونگی تغییر آن در علائم و شدت کمک می کند.
  • اختلال اوتیسم یک ناتوانی رشدی است که معمولاً در سن (زیر ۳ سال) کامل قابل تشخیص می باشد. اوتیسم در دختران ۴ تا ۵ برابر بیشتر از پسران است. برجسته ترین ویژگی های بالینی و فنوتیپی Autism ناتوانی های گسترده در ارتباطات اجتماعی و رفتاری ، اختلال در زبان یا عدم توانایی صحبت کردن است. و گرایش شدید به الگوهای کلیشه ای و تکراری رفتار.

علت بیماری اوتیسم چیست؟

  • علت دقیق بیماری Autism برای ما هنوز مشخص نیست ، اما تحقیقات نشان می دهد که ترکیبی از عوامل رشدی ، ژنتیکی و محیطی می تواند بر بیماری اوتیسم مؤثر باشد.
  • با توجه به افزایش تدریجی اوتیسم در دو دهه گذشته ، و عدم درمان مؤثر و علاوه بر این ، مشکلات تحمیل شده به جامعه و خانواده های کودکان اوتیسم ، اهمیت تحقیقات در مورد این بیماری و عوامل آن و تلاش برای جلوگیری از بروز آن بسیار واضح است.

 

علل اوتیسم

عوامل اوتیسم کدام است؟

  • شواهدی در حال رشد است که نشان می دهد از علت بیماری Autism از طریق جهش های ژنتیکی (به عنوان مثال ، وراثت پذیری و دوقلوها) پشتیبانی می کند.
  • افعل و انفعالات بین ژن های مستعد و عوامل محیطی به عنوان مکانیسم اصلی علت اوتیسم مطرح شده است.ولی در برخی موارد هم ، نتایج مخالف به دست آمده.
  • طبق بررسی دوقلوهای یکسان و عدم همخوانی کامل بین آنها و مطالعات ژنتیکی و این که هیچ نتیجه قطعی بدست نیامده که عامل اصلی این بیماری فقط ژنتیکی باشد ، بلکه از اهمیت عوامل خطر محیطی و نقش آنها در علت بیماری اوتیسم پرده برمی دارد.

عوامل ژنتیکی اوتیسم

  • خانواده های دارای یک فرزند مبتلا به Autism در مقایسه با خانواده های که اصلاً فرزند اوتیسمی ندارند ، احتمال خطر ابتلای فرزند دیگری به اوتیسم را بیشتر دارند.
  • خانواده های که دارای فرزند اوتیسمی هستند، اگر صاحب فرزند دیگری شوند احتمال اینکه آن فرزند به Autism مبتلا شود بسیار بالاست و همچنین احتمال اینکه اوتیسم از نوع شدیدتر باشد بالاتر می رود.

 

۱- سن بالای پدر یا مادر یا هردو

  • شواهد در حال رشد وجود دارد مبنی بر اینکه پدران و مادرانی که سن ۴۵ سال یا بیشتر دارند در معرض خطر ابتلا به کودک مبتلا به اوتیسم هستند.
  • طبق تحقیقات والدینی که سن ۴۵ سال یا بیشتر را دارند به احتمال زیاد دارای فرزندان اختلالات تکاملی هستند.
  • مادران مسن نیز بیشتر در معرض خطر بارداری و عوارض زایمان قرار می گیرند.

 

۲- عفونت های باکتریایی یا ویروسی مادر در دوران بارداری

  • به نظر می رسد که مراحل ابتدایی شیرخوارگی دوره های بسیار مهمی هستند ، که ممکن است رشد مغز را تحت تأثیر قرار دهد. عفونت های باکتریایی یا ویروسی مادر در دوران بارداری ، خطر ابتلا به اوتیسم را کمی افزایش می دهد ، اما این تنها یک عامل جزئی است. ولی باز هم تأثیر گذار است.
  • سایر عواملی که در مادر می تواند مربوط به Autism فرزندان باشد شامل :
  • کمبود اسید فولیک
  •  دیابت حاملگی
  •  استفاده از داروهای ضد افسردگی خاص در دوران بارداری است.

طبق گفتۀ پزشکان به نظر می رسد مصرف ویتامین های در دوران بارداری خطر ابتلا به بیماری اوتیسم را کاهش می دهد.

عوامل اوتیسم

عوامل محیطی Autism

  • در دهه گذشته تحقیقات در مورد جنبه های محیطی موثر بر اتیسم افزایش یافته است با این حال ، با وجود تحقیقات اساسی ، هنوز مشخص نشده است که دقیقاً کدام عامل محیطی علت ابتلا به بیماری اوتیسم است.
  • عوامل محیطی می توانند بر کیفیت و کمیت بیان ژن بدون تغییر توالی DNA از طریق مکانیسم های اپی ژنتیکی ، از جمله متیلاسیون DNA ، تغییر در پروتئین های هیستون و بیان RNA های غیر کد کننده تأثیر بگذارند.
  • به این ترتیب ، آنها می توانند به نسل سلولی بعدی یا حتی نسل بعدی ارگانیسم منتقل شوند.
  •  قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی مضر می تواند  ژنهای کلیدی رشد را در دوره های حساس تشکیل جنین تغییر داده و افزایش دهد، و این کار خطر ابتلا به بیماریهای ژنومی مانند اوتیسم را بالا می برد.
  • هیچ یک از عوامل محیطی برای ابتلا به Autism کافی نیست ، بلکه مجموعه ای از آنها می تواند در بروز اوتیسم دخیل باشد. با توجه به زمان قرار گرفتن در معرض مادر و کودک در برابر عوامل خطر ، آنها به فاکتورهای خطر پیش از تولد ، تولد و زایمان تقسیم می شوند.

عوامل خطر ابتلا به اوتیسم قبل از تولد

  1. سلامت جسمی ، روحی و روانی و وضعیت مالی در طول دوران بارداری از عوامل مهم مؤثر بر رشد و سلامت جنین است.
  2. ممکن است یک مادر ناسالم که از لحاظ روحی و جسمی سالم نیست و حتی به طور مناسب تغذیه نشده ،و نتواند یک نوزاد سالم داشته باشد خطر ابتلا به اتیسم را افزایش دهد.

۱- سن بالایی پدر و مادر

  • سن والدین (به ویژه سن پدر) به عنوان یکی از مهمترین فاکتورهای خطر ابتلا به اوتیسم شناخته شده است
  • در بسیاری از مطالعات که ، سن مادر و پدری بالاتر از یا مساوی ۳۴ سال بوده است ،خطر ابتلا به Autism در فرزندانشان با افزایش همراه بوده است.
  • رابطه بین افزایش خطر ابتلا به اوتیسم و ​​افزایش سن پدری در اکثر مطالعات تأیید شده است.
  • طبق یک مطالعه که در بین ایرانیان انجام شده در سال ۲۰۱۰ به بررسی وجود یا عدم ارتباط بین سن والدین و خطر ابتلا به اوتیسم پرداخته شده است.براساس این مطالعه ، خطر ابتلا به اوتیسم برای هر ۱۰ سال در سن پدران ۲۹٪ افزایش می یابد. پدرانی که بین  ۳۹ تا ۴۲ سال دارند تقریباً دو برابر پدرانی که سن ۲۵ تا ۲۹ دارند در ابتلا به اوتیسم بیشترین خطر را داشتند .در نتیجه ، احتمال اختلالات عصبی مانند Autism افزایش می یابد در پدرانی که سن بالایی(۴۰ سال) دارند. پدران سن بالا همچنین بر عملکرد سیستم ایمنی و در نتیجه ، پیشرفت سیستم عصبی تأثیر می گذارد.
  • در مطالعات سن مادر ، ارتباط مستقیمی با بیماری اوتیسم نشان می دهد. سن مادر چه زیاد باشد و چه کم هر دو بر این اختلال تاثیر می گذارد.
  • ناهنجاری های کروموزومی و گسترش تکرار trinucleotide در تخمک ، و افزایش در مداخله زایمان ممکن است به دلایل احتمالی مطرح شود. از طرف دیگر ، پایین بودن سن حاملگی می تواند خطر ابتلا به اوتیسم را به دلیل عدم بلوغ جسمی ، ناتوانی و مراقبت های ضعیف مادر افزایش دهد. مادرانی که کمتر از ۲۰ سال دارند ممکن است در معرض عقب ماندگی رشد داخل رحمی جنین و زایمان زودرس ، که هر دو برای آنها قدرتمند هستند ، همراه با افزایش خطر ابتلا به Autism باشد.

سن-بالای-والدین-و-نقش-آن-در-ابتلا-به-اوتیسم

۲- سلامت جسمی مادر

  • سندرم متابولیک ، خونریزی و عفونت مادر در دوران بارداری برخی از بیماریهای جسمی مادر است که مربوط به اوتیسم کودک است.
  • مادرانی که در دوران بارداری خونریزی دارند ، خونریزی این مادران با خطر قابل توجه ۸۱٪ ابتلا به Autism همراه است و نسبت به مادران دیگر بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.
  • مادرانی که در دوران بارداری به دیابت ، فشار خون ، و چاقی ، مبتلا هستند ، راه هیپوکسی (کمبود اکسیژن) در رحم که منجر به نقصان در رشد مغز و القای تغییرات میلیناسیون ، چسبندگی غشاء و کمبود سلولهای عصبی هیپوکامپ (ناحیه مغزی که درگیرش اوتیسم است) بیشتر هموار است.
  • و عفونتهای ویروسی مادرانه در سه ماهه اول بارداری ، از جمله سرخچه ، سرخک ، اوریون ، آبله مرغان ، آنفلوانزا ، تبخال ، پنومونی ، سفلیس ، واریسلا زوستر ، و سیتومگالوویروس و عفونت های باکتریایی در سه ماهه دوم که نیاز به بستری دارند ، خطر ابتلا به Autism در جنین را افزایش می دهد.
  •  چنین رابطه ای ناشی از فعال شدن ایمنی غیر طبیعی مادر و در نتیجه بالا رفتن سطح سیتوکین های التهابی است که بر رشد مغز جنین تأثیر می گذارد و خطر ابتلا به اوتیسم و ​​سایر وضعیتهای عصبی پاتوفیزیولوژیک را افزایش می دهد.

نقس-سلامت-جسمی-مادران-در-ابتلا-به-اوتیسم

۳- سلامت روان مادر

  • با توجه به اهمیت و تأثیر ارتباط خانواده و رفتار والدین و الگوهای ارتباطی آنها در شکل گیری شخصیت و عواطف کودکان و همچنین تأثیر بیماری  های که قبلاً والدین داشتند و ارتباط این بیماری های والدین و خطر ابتلا به اختلالات روانی کودک به ویژه اوتیسم بدیهی و روشن است. به عنوان مثال ،  والدینی که بیماری  مانند اسکیزوفرنی یا افسردگی ، و یا اضطراب غیر طبیعی دارند،  تقریباً سه برابر خطر افزایش اوتیسم را نسبت به سایر والدینی که این بیماری را ندارند دار می باشند.
  • علاوه بر این ، مادرانی که در طول زندگی دچار بیماری های روانی شده اند و به عنوان یک بیماری روانی شناخته می شوند ، کسانی که در طی هفته های ۳۲ بارداری ، دچار مشکلات روانی مانند افسردگی ، اضطراب و استرس قابل ملاحظه می شوند ، می تواند اثرات جبران ناپذیری داشته باشد ،و ابتلا به بیماری Autism نیز بسیار بیشتر می شود.
  • وضعیت روانی نامناسب مادر ، به ویژه فشارهای طولانی مدت که ممکن است منجر به برخی از اختلالات شخصیتی دیگر مانند پرخاشگری در مادران شود ، می تواند با قطع کردن محور HPA مادر ، تقویت استروئیدهای آدرنال ، جنین را در معرض سطوح بالای کورتیزول قرار دهد. از جمله کورتیزول و افزایش نفوذپذیری جفت به این هورمونها ، اساساً.  برنامه نویسی رشد جنین (از طریق اپی ژنوم) بسیار تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و با قطع سیستم پاسخ به استرس جنین ، راه اختلالات جسمی و روحی مختلفی از جمله اوتیسم هموار خواهد شد.

نقش سلامت روان مادران در ابتلا به اوتیسم

۴- استفاده از داروهای دوران بارداری مادرانه

  • استفاده از داروهای دوران بارداری مادرانه می تواند با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم جنین همراه باشد.
  •  طبق تحقیقات مربوط به مصرف انواع مختلف داروهای روانپزشکی در بارداری، مشاهده شده که مادرانی که این دارو ها را مصرف می کنند نسبت به سایر مادران که این داروها را استفاده نمی کنند بیشتر در معرض التلا به بیماری اوتیسم جنین هستند.
  • همچنین تأثیر منفی استفاده از داروهای دوران بارداری ، براساس عبور از جفت آنها و ایجاد اختلال در رشد جنین ، براساس مطالعات بسیاری انجام شده است. به عنوان مثال ، استفاده از داروهای ضد صرع ، و همچنین اسید والپروئیک منجر به سندرم والپروات جنین ، افزایش استرس اکسیداتیو و الگوی بیان ژن متنوع می شود و متعاقباً منجر به تاخیر در رشد ، فعالیت های حرکتی ناقص و رفتارهای اجتماعی و در آخر ، تغییرات رشد پس از تولد می شود.و ابتلا به Autism افزایش می یابد.
  • علاوه بر این ، تأیید شده است که پاراستامول (استامینوفن) ، که به طور گسترده به عنوان داروی ضد درد / ضد تب استفاده می شود ، می تواند باعث بروز آپوپتوز و نکروز شود که در مغز اوتیسم مشاهده می شود. و همچنین پاراستامول (استامینوفن) استرس اکسیداتیو و تنظیم مقررات ایمنی را در انسان ایجاد می کند.
  •  علاوه بر این ، ارتباط مثبت بین داروهای ضد افسردگی و اوتیسم در بسیاری از مطالعات نشان داده شده است. ، مانند تالیدومید ، مسکن ،  میزوپروستول ، یک داروی آنالوگ پروستاگلاندین برای پیشگیری و درمان زخم معده ، در سه ماهه اول بارداری بسیار خطرناک است.

۵- وضعیت اجتماعی  اقتصادی خانواده

  •  خانواده های که به دلیل مشکلات مالی ، فشارهای شغلی و روانی ، به ناچار از شرایط غیر بهداشتی ، اجتماعی نامناسب و زندگی غیر قابل آرامشی زندگی می کنند. علاوه بر این ، قرار گرفتن در معرض استرس و اضطراب باعث ایجاد فشار روانی برای والدین ، ​​به ویژه مادر باردار و افزایش حساسیت به اوتیسم کودک در دوران بارداری می شود.
  • تحقیقات متعددی وجود دارد که رابطه بین آموزش والدین و خطر ابتلا به Autism کودک را ارزیابی می کند و نتیجه گیری متغیر وجود دارد که ارتباط بین سطح پایین تحصیلات والدین و خطر ابتلا به اوتیسم را تأیید می کند.

اتیسم

عوامل خطر ابتلا به اختلال اوتیسم پس از تولد

۱- وزن کم، زردی، و عفونت

  • عوامل خطر پس از زایمان در تعیین حساسیت به اوتیسم نقش مهمی دارند. وزن کم هنگام تولد ، زردی و عفونت بعد از زایمان برخی از مهمترین عوامل خطر هستند.
  • نوزادانی که هنگام تولد وزن کمی دارند احتمال بیشتری دارد که مبتلا به Autismشوند.
  • زردی پس از تولد نتیجه ای از تولید بیلی روبین زیاد است که در اثر افزایش شکاف گلبول های قرمز جنین و ظرفیت دفع کم کبدی ناشی از ناتوانی عمومی کلی کبد ایجاد می شود و می تواند با آن همراه باشد مرگ در طی یک دوره حساس (حدود ۴۰ هفته بارداری) یا مستعد ابتلا به اختلالات روانی ، به خصوص افزایش ۴ برابری اوتیسم در صورت زنده ماندن.
  • علاوه بر عفونت مادر قبل از تولد در دوران بارداری ، عفونت های بعد از تولد مانند مننژیت ،اوریون ، واریسلا ، تب ناشناخته و عفونت گوش در ۳۰ روز اول زندگی با خطر بالای Autismارتباط دارد.

زردی-در-کودکان

۲- فاکتورهای محافظت نشده یا غیرمجاز

  • از جمله عوامل محیطی که احتمال بروز اوتیسم را بیشتر می کنند ، می توان به واکسن اشاره کرد.
  • البته در حال حاضر مطالعات اپیدمیولوژیک هیچ ارتباطی بین سرخک  و همچنین اوریون ، واکسن (به عنوان فاکتورهای خطر محیطی) و افزایش خطر ابتلا به اوتیسم مشاهده نکرده است.
  • در ۲ ماه اول بارداری (بحرانی ترین دوره رشد جسمی جنین) به حدی اهمیت دارد که مصرف زیاد امگا ۶ و اسید لینولئیک در مادر به طور معکوس با ریسک ASD یا Autismدر فرزندان همراه باشد. ، اسیدهای چرب افزایش قابل توجهی در خطر ابتلا به ASD فرزندان داشتند.
  • بنابراین ، مصرف اسیدهای چرب رژیمهای مختلف تأثیر معکوس بر خطر ابتلا به اوتیسم دارد.  علاوه بر اسیدهای چرب اشباع نشده ، مصرف اسید فولیک ۳ ماه قبل از بارداری و در طی ماه اول بارداری می تواند در برابر Autismدر مادران و نوزادانی که حداقل یک نسخه از آلل MTHFR  حداقل محافظت کند.
  • مصرف مکمل اسید فولیک مادر در دوران بارداری اولیه با مشکلات رفتاری کمتری در فرزندان در سن ۱۸ ماهگی همراه است .
  • و همچنین خطر بروز تاخیر شدید زبان را در ۳ سالگی کاهش می دهد.علاوه بر اینها باعث بهبود مهارت کلامی و توجه در سن ۴ سالگی فرزندان می شود. و نمرات بیش فعالی کودک در ۸ سالگی را نیز کم کرده و خطر ابتلا به اوتیسم را هم به شدت کاهش می دهد.
منبع
healthline
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کلید مقابل را فعال کنید

اخبار فوری